Cuba (II) Varadero
A nosa intención en Varadero non era outra que atiborrarnos a mojitos, piñas coladas e daiquiris, tostarnos ao sol e mergullarnos nas augas do Caribe. Tamén pretendiamos facer excursións, pero esto último non foi posible, dado que só eran en días alternos e curiosamente o día da chegada e o día da partida eran os días das excursión. Para outra vez quedará o resto da illa.
Camiño a Varadero, en busete, vimos parte da provincia de Matanzas, industria, mini pozos petrolíferos e unha das fábricas de Havana Club, bastante cutre dende fóra.
Fixemos unha parada técnica para tomar a mellor piña colada de todo Cuba (ou así o afirmaban as guías de viaxe e a nosa guía, sic)
Finalmente chegamos ao resort que tiñamos contratado en Varadero, e despois de etiquetarnos como vacas accedimos ao "todo incluido" que, para a nosa satisfacción, non era escaso en proporcións alcólicas :P. Eses días os pasamos de bacalaos, a secar ao sol, con periódicos chapuzóns en piscina ou mar (a escasos metros do hotel), a atiborrarnos de comida e, enfin, a non facer absolutamente nada. Sorprendentemente, os días pasaron cunha rapidez pasmosa, e o último día parecía que non pasara o tempo...
Eu, pola miña parte, dou fe que ler "Memorias de Adriano" con un par de mojitos nunha tumbona é moi pero que moi difícil. O nivel de concentración era moi baixo e eran necesarias repetidas lecturas dos mesmos parágrafos. Ao final, morre. Snif, snif.
En Varadero seguiron confundíndonos con turistas do norte de Europa, thanks L'oreal, e cando lle dixemos a un dos camareiros cubanos (que raro, tiña parentes de España) que eramos da Spain, Galicia, espetounos "pero parecen portugueses..." collóns, de holandeses a portugueses, cajo en...
Por outra banda, aínda que nos confundían con franchutes, alemáns ou holandeses, tralas nosas propinas xa debían detectar cutrería do sur, pois deixaban ipsofacto de facernos caso. Home, na barra libre non deixaba nada, pero os americanitos e os canadianos deixaban 3$!!! (pero se o mojito non vale iso!!!) Borrachos eles...
Camiño a Varadero, en busete, vimos parte da provincia de Matanzas, industria, mini pozos petrolíferos e unha das fábricas de Havana Club, bastante cutre dende fóra.
Fixemos unha parada técnica para tomar a mellor piña colada de todo Cuba (ou así o afirmaban as guías de viaxe e a nosa guía, sic)
Finalmente chegamos ao resort que tiñamos contratado en Varadero, e despois de etiquetarnos como vacas accedimos ao "todo incluido" que, para a nosa satisfacción, non era escaso en proporcións alcólicas :P. Eses días os pasamos de bacalaos, a secar ao sol, con periódicos chapuzóns en piscina ou mar (a escasos metros do hotel), a atiborrarnos de comida e, enfin, a non facer absolutamente nada. Sorprendentemente, os días pasaron cunha rapidez pasmosa, e o último día parecía que non pasara o tempo...
Eu, pola miña parte, dou fe que ler "Memorias de Adriano" con un par de mojitos nunha tumbona é moi pero que moi difícil. O nivel de concentración era moi baixo e eran necesarias repetidas lecturas dos mesmos parágrafos. Ao final, morre. Snif, snif.
En Varadero seguiron confundíndonos con turistas do norte de Europa, thanks L'oreal, e cando lle dixemos a un dos camareiros cubanos (que raro, tiña parentes de España) que eramos da Spain, Galicia, espetounos "pero parecen portugueses..." collóns, de holandeses a portugueses, cajo en...
Por outra banda, aínda que nos confundían con franchutes, alemáns ou holandeses, tralas nosas propinas xa debían detectar cutrería do sur, pois deixaban ipsofacto de facernos caso. Home, na barra libre non deixaba nada, pero os americanitos e os canadianos deixaban 3$!!! (pero se o mojito non vale iso!!!) Borrachos eles...
Comentários